Politierechtbank Leuven

De politierechtbank Leuven heeft vandaag een beklaagde veroordeeld voor haar betrokkenheid bij een zwaar verkeersongeval dat zich op 20 februari 2024 in Haacht voordeed. Als bestuurder van een personenwagen reed zij op een rotonde een fietser aan, die acht dagen later aan zijn verwondingen zou overlijden. Volgens de rechtbank had de beklaagde voorrang moeten verlenen aan het slachtoffer. De rechtbank oordeelde evenwel dat er bij de bestuurder geen sprake was van een ernstig gebrek aan voorzichtigheid of voorzorg en sprak haar daarom vrij voor onopzettelijke doodslag.

Feiten

Op 20 februari 2024 omstreeks 10 uur raakte een 83-jarige fietser in Haacht levensgevaarlijk gewond bij een verkeersongeval op de rotonde aan het kruispunt van de Zoellaan, de Sint-Adriaanstraat, de Jennekensstraat en de Stationsstraat.

De fietser reed op het fietspad rond de rotonde in de richting van de Zoellaan. Toen hij de Zoellaan overstak, werd hij aangereden door een personenwagen, bestuurd door de beklaagde, die vanuit de Zoellaan de rotonde opreed.

Door de aanrijding kwam de fietser met het hoofd op het wegdek terecht. Volgens de vaststellingen van de door het parket aangestelde geneesheer-deskundige liep hij daarbij een ernstig schedelhersentrauma en een bekkenfractuur op. Hij werd in bewusteloze toestand en onder begeleiding van de MUG overgebracht naar de spoedgevallendienst van het Imelda-ziekenhuis in Bonheiden.

Een week later, op 28 februari 2024, overleed het slachtoffer in het ziekenhuis aan de verwondingen die hij bij het ongeval had opgelopen.

De beklaagde moest zich voor de politierechtbank Leuven verantwoorden voor:

• Tenlastelegging A. Bij een verkeersongeval dat aan haar persoonlijk toedoen te wijten was, door gebrek aan voorzichtigheid of voorzorg, onopzettelijk de dood van een andere weggebruiker te hebben veroorzaakt.
• Tenlastelegging B. Als bestuurder van een voertuig te hebben nagelaten voorrang te verlenen aan een andere bestuurder.

Oordeel rechtbank

De politierechtbank Leuven heeft zich over tenlasteleggingen A en B uitgesproken: 

• Tenlastelegging A (onopzettelijke doodslag). Sinds de inwerkingtreding van het nieuwe Strafwetboek op 1 september 2026 volstaat een louter gebrek aan voorzichtigheid of voorzorg niet langer om een onopzettelijk misdrijf strafrechtelijk te bestraffen. Volgens de wetgever moet de toepassing van de strafwet op onopzettelijke misdrijven voortaan voorbehouden blijven aan zware fouten. Lichte fouten vallen sindsdien uitsluitend onder het burgerlijk aansprakelijkheidsrecht.
  De rechtbank diende dan ook na te gaan of de beklaagde een zware fout had begaan. Zij oordeelt dat het feit dat de beklaagde de fietser niet of niet tijdig had opgemerkt, uitsluitend kon worden verklaard door een moment van onoplettendheid dat elke normaal voorzichtige bestuurder kan overkomen. Volgens de rechtbank was er geen sprake van een ernstig gebrek aan voorzorg of voorzichtigheid.
  De rechtbank stelt verder vast dat er geen enkele aanwijzing bestond dat de beklaagde de rotonde blindelings was opgereden zonder zich vooraf van het verkeer te vergewissen. De beklaagde reed de rotonde op vanuit de Zoellaan, de straat waar zij woont, en was bijgevolg vertrouwd met de plaatselijke verkeerssituatie.
  Op het ogenblik van het ongeval was de beklaagde 56 jaar oud en beschikte zij over een blanco strafregister. Volgens de rechtbank vormt dit een bijkomende aanwijzing dat zij zich doorgaans als een voorzichtige bestuurder gedraagt.
  De rechtbank spreekt de beklaagde dan ook vrij voor tenlastelegging A.
   
• Tenlastelegging B (niet verlenen van voorrang). Op de plaats van het ongeval stond een verkeersbord B1 (omgekeerde driehoek), dat de beklaagde verplichtte om voorrang te verlenen aan bestuurders die zich op de rotonde verplaatsen, waaronder de fietser. De beklaagde was zich daar ten zeerste van bewust, maar had blijkbaar de fietser niet opgemerkt. 
  De rechtbank acht de tenlastelegging B bewezen. 

Uitspraak rechtbank

De politierechtbank Leuven spreekt de beklaagde vrij voor tenlastelegging A, maar veroordeelt haar voor tenlastelegging B. 

Op strafgebied wordt de beklaagde veroordeeld tot een geldboete van 400 euro en een verval van het besturen van een motorvoertuig gedurende een termijn van 15 dagen. 

Op burgerlijk gebied dient de beklaagde, in solidum met haar verzekeraar, een schadevergoeding betalen aan diverse nabestaanden, die zich burgerlijke partij hadden gesteld. Aan alle nabestaanden samen wordt een totale schadevergoeding van 353.316,44 euro toegekend.